ZAJĘCIA 11

Popracujemy jeszcze nad jedną mantra nazywaną ,,om” lub “aum”. Ta różnica w nazwach spowodowana jest tym, że w językach europejskich nie ma litery oddającej dźwięk pośredni pomiędzy “o” i “au”. Tak więc, z zamkniętymi oczyma śpiewamy przeciągle, cicho, delikatnie, wysokim głosem zlewające się dźwięki ,.aoum”. Zauważamy, jak jasna fala tej wibracji napływa na nas z daleka od tyłu — lekko z dołu. Ona przepływa przez ciało zmywając na swojej drodze wszystko co ordynarne i zostawiając po sobie spokojną i subtelną harmonię. Powtarzamy chórem mantrę kilka razy. Obserwujemy, jak nasze ciała jaśnieją wewnątrz, a stan emocjonalny subtelnieje i harmonizuje się. Opanowawszy tę metodę w przyszłości będzie można śpiewać mantrę bezgłośnie.

Ćwiczenie z tetraedrami

Sawasaną

Ćwiczenie z poprzednich zajęć z anahata

Część teoretyczna. Na tych zajęciach proponowaliśmy uczestnikom utwory muzyczne, które mogłyby być zastosowane do samonastrojenia emocjonalnego. Były to radosne występy solowe indyjskich śpiewaków przy akompaniamencie instrumentów ludowych. Zwracano uwagę na to, że wykonawcy “śpiewali anahata”. Korzystnie jest, jeżeli prowadzący zajęcia od razu zademonstruje, że koncentracja w różnych czakrach przy rozmowie lub śpiewaniu zmienia barwę głosu. Można “mówić anahata”, “mówić adżną” lub innymi czakrami. Od tego zależy percepcja słuchaczy i ich stan emocjonalny, ponieważ przy tym rezonują ich własne jednoimienne czakry. Te wiadomości mogłyby znacznie ułatwić ustawienie głosu u śpiewaków, recytatorów, oratorów. Nigdy nie należy mówić i śpiewać “z adżny”: jest to nieprzyjemne dla słuchaczy. Starajcie się zawsze mówić lub śpiewać, przebywając koncentracją w anahacie. Na początek wyobraźcie sobie, że cała wasza głośnia jest umieszczona w piersi i dźwięk głosu wychodzi właśnie stamtąd. Okraszajcie swoją mowę naturalnym uśmiechem. A o efekcie nawet nie trzeba mówić — sami zobaczycie. Podczas słuchania muzyki wszystkim proponowano uczestnictwo w tańcu “spontanicznym”.